W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Cookies".
  • baner1
  • baner2
  • baner3
  • baner zjazd wide
  • baner zjazd wide
  • baner zjazd wide

Wspomnienie o prof. Zielińskim

włącz .

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 19-02-2014 roku polska pneumonologia poniosła dotkliwą stratę. Tego dnia, w wieku 80 lat, odszedł od nas Profesor Jan Zieliński.

Profesor Zieliński całe swoje życie zawodowe związał z Instytutem Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie, w którym przeszedł wszystkie stopnie kariery zawodowej i naukowej. Pracę w Instytucie Gruźlicy rozpoczął w 1961 roku od etatu asystenta w Klinice Chorób Wewnętrznych. Specjalistą w chorobach wewnętrznych został w 1965 roku a doktorat obronił w 1969 roku. W 1970 roku odbył roczny staż jako rezydent chorób płuc i kardiologii w Regionalnym Szpitalu Chorób Klatki Piersiowej w Manchesterze a następnie w latach 1973-1974 odbył roczne stypendium rządu francuskiego w Paryżu dedykowane badaniom w dziedzinie krążenia płucnego. Wyniki badań prowadzonych w tych ośrodkach i ich publikacje zaowocowały otrzymaniem stopnia doktora habilitowanego w 1975 roku. W 1987 roku otrzymał tytuł profesora medycyny. W latach 1980 do 2003, czyli do przejścia na emeryturę, kierował II Kliniką Chorób Płuc Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie.

Był człowiekiem wielkiego umysłu i wybitnym autorytetem krajowym i międzynarodowym w dziedzinie chorób płuc. Niestrudzenie dążył do rozwoju polskiej pneumonologii i  konsekwentnie walczył o należyte dla niej miejsce wśród innych dyscyplin medycyny.

Profesor Jan Zieliński pozostawił po sobie znaczący dorobek naukowy. Był autorem ponad 300 oryginalnych prac naukowych i kilku podręczników poświęconych sercu płucnemu, zaburzeniom oddychania w czasie snu i przede wszystkim przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP).

Profesor Zieliński był wychowawcą wielu pokoleń lekarzy. Jego wychowankowie są dzisiaj samodzielnymi pracownikami nauki i niejednokrotnie zajmują kierownicze stanowiska. Uczył nas jak wdrażać osiągnięcia naukowe w medycynie do codziennej praktyki lekarskiej. Służył zawsze pomocą i radą w trudnych sytuacjach klinicznych. Zachęcał do współpracy lekarzy pneumonologów i zawsze wspierał swoim autorytetem wszelkie starania służące podniesieniu poziomu opieki i leczenia chorych.

Oprócz pracy klinicznej, naukowej i dydaktycznej Profesor Zieliński zasłużył się dla medycyny polskiej wieloma działaniami organizacyjnymi na skalę krajową. Był inicjatorem wprowadzenia w Polsce systemu domowego leczenia tlenem w 1986 roku. Uważał tlenoterapię za swoje najważniejsze działanie na polu pomocy chorym na POChP. Już od 1994 roku starał się rozpowszechniać w Polsce metodę nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej u chorych z przewlekłą niewydolnością oddychania. W 2000 roku Profesor Zieliński stworzył i koordynował w Polsce program wczesnego rozpoznawania POChP za pomocą badania spirometrycznego. W istotny sposób przyczynił się także do rozpowszechnienia wśród polskich lekarzy wiedzy o zaburzeniach oddychania w czasie snu i rozwoju tej dziedziny medycyny w kraju.

Był Członkiem Honorowym Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc oraz wieloletnim Przewodniczącym Rady Redakcyjnej Pneumonologii i Alergologii Polskiej.

Profesor Zieliński był wybitnym naukowcem cenionym nie tylko w kraju, ale również wśród zagranicznych środowisk lekarskich i towarzystw naukowych. Współpracował z wieloma najwybitniejszymi specjalistami chorób płuc na świecie. Był aktywnym członkiem Societas Europaea Physiologiae Clinicae Respoiratoriae a od 1990 roku jego sukcesora European Respiratory Society oraz American College of Chest Physicians. Wielokrotnie wybierany był na członka międzynarodowych zespołów eksperckich powoływanych do ustalenia zasad postępowania w wybranych chorobach płuc. M. in. w latach 2000-2008 był członkiem Komitetu Naukowego Światowej Inicjatywy Rozpoznawania i Leczenia POChP (GOLD).
Poza medycyną Profesor Zieliński zawsze przejawiał zainteresowanie historią, tą dalszą i tą najnowszą. W ostatnich latach szczególnie dbał o zachowanie pamięci o pracownikach i chorych szpitala, w którym pracował poległych w okresie Powstania Warszawskiego. Był inicjatorem budowy pomnika poświęconego tym wydarzeniom.
Wraz z odejściem Profesora Jana Zielińskiego zamknął się bezpowrotnie kolejny rozdział w historii nie tylko polskiej pneumonologii, ale również polskiej medycyny. Żegnając Pana Profesora jesteśmy przekonani, że pamięć o Nim i jego dokonaniach pozostanie w naszych sercach i umysłach wiecznie żywa.

Zarząd Główny
PTChP


Msza święta żałobna odprawiona zostanie dnia 11 marca 2014 roku o godzinie 12:00 w kościele Św. Wawrzyńca, przy ul. Wolskiej 140a w Warszawie, po czym nastąpi odprowadzenie na część katolicką Cmentarza Prawosławnego.